Ο ποιητής διαβάζει κριτικές για το νέο του βιβλίο καθώς η νύχτα απλώνεται αδιάφορα πάνω στη ζωή του

– Αναμφισβήτητα το καλύτερο βιβλίο που έχεις γράψει ως σήμερα. – Είναι αλήθεια ότι έχετε γνωρίσει την κόρη του Πάουντ; Εγώ πάντως θεωρώ τα Κάντος το παραλήρημα ενός αντιδραστικού, άρρωστου μυαλού. Προφανώς για να τα μεταφράσετε συμμερίζεσθε και τις πολιτικές του πεποιθήσεις. – Ο άντρας μου απεχθάνεται τα ποιήματά σου, όμως εγώ συνεχίζω να τα διαβάζω στα κρυφά. Τα λατρεύω. – Αν αυτό είναι η νέα ποίηση, τότε να μου λείπει το βύσσινο. – Είσαι ο πιο ιδιοφυής ποιητής που έχουμε σήμερα. Η ειρωνεία και ο αυτοσαρκασμός σου με σκοτώνουν. – Σιγά τα ωά! Έχεις ξεπατικώσει τον Άσμπερυ. – Είναι εκπληκτικά ποιήματα. Δεν ενδίδουν ποτέ στον φτηνό μελοδραματισμό των ημερών μας. – Το αυστηρό σου ύφος θυμίζει Έλιοτ, αλλά λυπάμαι που θα το πω, τα ποιήματά σου δεν έχουν το στοχαστικό βάθος των Κουαρτέτων. Για τα ελληνικά δεδομένα όμως είναι κάτι σημαντικό. – Έχω μικρό στήθος, αλλά υπέροχες γάμπες, οπότε το σχετικό ποίημα ήταν σαν να το γράψατε για μένα. – Μπορώ να σας στείλω να διαβάσετε ποιήματά μου; Γράφω από μικρός. Έχω διακριθεί σε διαγωνισμό νέων ποιητών. – Το ποίημα αυτό το έχεις αντιγράψει από αυτήν την Καναδέζα. Το ξέρει; – Γιατί τα βάζεις διαρκώς με τον Λορεντζάτο; Και τι σημαίνει πάλι η φράση «νεορθόδοξος κορσές»; – Ο Χήνυ εκτιμά πράγματι το έργο του Σεφέρη; Μου άρεσε πολύ το ποίημα που μεταφράσατε, αυτό που συνομιλεί με το «Επί ασπαλάθων». – Διακρίνω ισχυρές συγγένειες με την ποίηση του Στήβενς, αναφέρομαι πιο συγκεκριμένα στις Σημειώσεις, αλλά από τα ποιήματά σου απουσιάζει το δικό του ανατρεπτικό χιούμορ. – Με εντυπωσιάζει η γραφή σου. Η διαύγεια των στίχων, ο ανεπιτήδευτος τόνος τους, η αμεσότητα που έχουν. – Όλα τα ’χε η Μαριωρή, ο Ντεριντά της έλειπε! – Τι υπέροχη, μυθιστορηματική ζωή έχεις ζήσει. Αλήθεια συνέβησαν όλα αυτά που εξιστορείς; – Ποιήματα είναι αυτά που γράφεις ή δοκίμια; – Τελικά ο Αναγνωστάκης τι ήταν για σας; Ο μείζων των ελασσόνων ή ο ελάσσων των μειζόνων; – Αν κλέψεις από έναν συγγραφέα θεωρείται λογοκλοπή. Αν κλέψεις από πολλούς, μεταμοντερνισμός! – Έχετε διαβάσει Μαλλαρμέ; Τι γνώμη έχετε για την «καθαρή ποίηση»; – Τα ποιήματά σου, χωρίς ποτέ να εκβιάζουν τις λέξεις, δημιουργούν τρομακτική ένταση στο μυαλό του αναγνώστη. Έχω μείνει άφωνος. – Διάβασα τα Σονέτα εχθές στο μετρό. Οι άλλοι συνεπιβάτες θα νόμιζαν ότι είμαι τρελή. – Έμαθα ότι φιλοξενήσατε πέρσι το καλοκαίρι στο σπίτι σας στην Τήνο την Κάρσον. Πώς είναι ως γυναίκα; Κάνει πιλάτες; – Τι ώρες γράφετε; Είστε νυχτοπούλι; – Ποτέ δεν κατάλαβα τι σημαίνει η λέξη «έμπνευση». Εσείς; – Τα βιβλία σας μ’ έχουν στηρίξει στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μου. Σας ευγνωμονώ. – Τόσο μίσος για τους γονείς σας! Είστε αξιοθρήνητος! – Ποιητής και να εργάζεσαι σε Αμερικανικό Κολλέγιο; Εγώ θα ντρεπόμουν στη θέση σου. – Πόσους γάμους έχετε κάνει; Διατηρείτε καλές σχέσεις με τις πρώην σας; Τελικά καμιά γυναίκα δεν μπορεί να σας κρατήσει; – Θα ήθελα να σας επισκεφθώ μία των ημερών στο γραφείο σας για να σας δείξω την τελευταία μου σύνθεση. Τη θεωρώ πολύ αξιόλογη. Δεκαπέντε ποιήματα με θέμα την Άλωση της Τριπολιτσάς. – Ποιον νομίζεις ότι κοροϊδεύεις με αυτές τις ασυναρτησίες; – Η γενιά του ’70 δεν βλέπω να σας έχει επηρεάσει καθόλου, αλλά έχω μάθει ότι σας μισούσε ο Βαρβέρης. Γιατί; – Θα με τιμούσε ιδιαίτερα αν δεχόσασταν την πρόσκληση να παρουσιάσετε τη νέα μου συλλογή στο Συμπόσιο Ποίησης της Φλώρινας; – Σε ζηλεύω που τα έχεις πιεί με τον Καρούζο. Τον θεωρώ ανώτερο του Ελύτη. – Ομολογώ ότι κατάλαβα ελάχιστα από το βιβλίο σας. Ίσως βέβαια να μη φταίει η μπριζόλα, αλλά οι μασέλες. – Συμφωνώ μαζί σας ότι ο έλεγχος που ασκεί ο ποιητής στο ίδιο του το έργο είναι το ζωτικότερο και υψηλότερο είδος κριτικής. Εσείς θεωρείτε ότι έχετε υποβάλλει τα ποιήματά σας σ’ αυτόν τον έλεγχο; – Γιατί συμπεριέλαβες και μεταφράσεις σου στη συλλογή; Τις θεωρείς δικά σου ποιήματα; Ακολουθείς το παράδειγμα του Καρυωτάκη; – Η Βακαλό μου είχε πρωτομιλήσει για σένα. Σε εκτιμούσε πολύ. – Έχω προσέξει ότι πολλοί νέοι ποιητές σας αντιγράφουν. Ειδικά τον τρόπο που χρησιμοποιείτε τις παρενθέσεις και τις αγκύλες για να δώσετε στο ποίημα πολυφωνική διάσταση. Σας ενοχλεί αυτό; – Δηλαδή αν κατάλαβα καλά ο μοντερνισμός είναι ο Θεός, ενώ το μεταμοντέρνο, το Άγιον Πνεύμα; – Σας έχουν χαρακτηρίσει «εγκεφαλικό ποιητή». Συμμερίζεσθε αυτή την άποψη; – Διάβασα κάπου ότι τα ποιήματά σας είναι «ανοιχτά». Τι σημαίνει πάλι αυτό; – Γιατί τόση εμμονή με τον Κάμμινγκς; Ήταν ένας ποιητής που δεν εξελίχθηκε ποτέ. Όλο για τον έρωτα και την φύση μιλάει. – Θα ήθελα να είχα γράψει κι εγώ ένα ποίημα όπως αυτό για τον Κλέε. Αλλά μέχρι να σας διαβάσω δεν τον γνώριζα. Τρομακτικός καλλιτέχνης. – Αφού ξέρετε ποιος κρύβεται πίσω από τον ανώνυμο συκοφάντη γιατί δεν αποκαλύπτετε το αληθινό του πρόσωπο; Γιατί τον αφήνετε να σας λοιδορεί; Στο κάτω-κάτω διασκευή ενός ποιήματος κάνατε και μάλιστα εν γνώσει της συγγραφέως που τυγχάνει και φίλη σας. (Εμένα πάντως μου άρεσε περισσότερο η δική σας «Αχμάτοβα»! Και παρακαλώ να μην το εκλάβετε αυτό ως κολακεία). – Τελικά με την Ποίηση και την Ποιητική αποκτήσατε περισσότερους εχθρούς παρά φίλους. – Γράφετε κάπου ότι σας ενοχλεί στην ποίηση η προσωποποίηση αφηρημένων εννοιών. Τη Δημουλά είχατε κατά νου; – Αν και έχετε μεταφράσει Μπλέηκ, αγαπάτε βλέπω περισσότερο την ποίηση του Κητς. Έχετε σκεφτεί να γράψετε κάποτε κι εσείς μια «Ωδή στη μελαγχολία»; Θα ταίριαζε με την θεματική των ποιημάτων σας. – Οι ιδιοφυείς παύλες στα ποιήματα της Ντίκινσον! Είμαι βέβαιος ότι αυτές σας έδωσαν την ιδέα. – Ποιος είναι αυτός που κάθεται ανάμεσα σε σας και τον Κόουκ; Ο Άσμπερυ; Στο Σούνιο είναι τραβηγμένη η φωτογραφία; Τρομακτικό δίδυμο στην αμερικανική ποίηση, δεν συμφωνείτε; – Γιατί δεν μεταφράζετε κι άλλα ποιήματα του Ώντεν; Είναι κλάσεις καλύτερος από τον Λάρκιν. Το “Musée des Beaux Arts” είναι αριστούργημα. – Κάποιος, δεν θυμάμαι ποιος, λέει ότι ποίηση είναι διαφυγή από την προσωπικότητα. Εσείς όμως κάνετε ακριβώς το αντίθετο. Τα ποιήματά σας είναι τόσο εξομολογητικά. Θυμίζουν αυτά της Πλαθ και του Μπέρρυμαν. Βέβαια αυτοί ξέρουμε τι τέλος είχαν. Ελπίζω να μην κάνετε τέτοιες σκέψεις! – «Η συναισθηματολογία είναι η αποτυχία του αισθήματος» Τι ωραίο! Δικό σας είναι; – Καλά, τι τους διδάσκετε σ’ αυτά τα σεμινάρια ποίησης; Είναι σαν να θέλει κάποιος να μάθει να κάνει έρωτα γράφοντας ερωτικές επιστολές σε ανύπαρκτους εραστές. – Ποιους ποιητές της γενιάς σας εκτιμάτε; Έχω την εντύπωση ότι κάτι σας συνδέει με τον Αρανίτση, αλλά δεν μπορώ να πω τι ακριβώς. – Αυτό το δοκίμιο του Ντε Μαν που μεταφράσατε αλήθεια σας γοήτευσε; Θα έλεγα ότι έχετε αδυναμία στους φασίστες. – Και γιατί σας ενοχλεί τόσο πολύ το Φονικό στην εκκλησιά και λέτε και ξαναλέτε ότι το σωστό είναι Φόνος στον Καθεδρικό. Ο Σεφέρης βλάκας ήταν που επέλεξε αυτόν τον τίτλο; Δεν είναι πιο ελληνική κι αυθεντική η λέξη «εκκλησιά»; – Βλέπω ότι έχετε μια ιδιαίτερη σχέση με τους Λατίνους. Εκείνος διασκεύασε τον Προπέρτιο, εσείς τον Κάτουλλο. Θεωρώ το ποίημα «Ο Κάτουλλος στην Καλλιδρομίου» αξεπέραστο. Δεν ήξερα ότι αυτός επινόησε τη λέξη «baccio»! – Χέρμπερτ ή Μίλος; Χέρμπερτ, έτσι δεν είναι; – Αυτό που θαυμάζω σε σας είναι το καλό γούστο, αλλά κυρίως την ευρύτητα της γνώσης σας και το πάθος σας για τη διαύγεια. – Είστε όντως οξυδερκής, αλλά συναισθηματικά θεωρώ ότι είστε ανάπηρος. Θα φταίει η μητέρα σας γι’ αυτό. Η ποίησή σας είναι ψυχρή. Διαβάζοντάς σας νιώθω σαν να γλιστράω πάνω σε πάγο. – Πιστεύετε όντως ότι πολλά από τα ποιήματά του Ρίτσου «δεν αξίζουν ούτε το χαρτί πάνω στο οποίο είναι γραμμένα»; Και οι μονόλογοι; Αυτοί δεν σας συγκινούν; Πώς είναι δυνατόν να ισχυρίζεστε ότι το μόνο κοινό που έχουν η ποίηση και η πολιτική είναι το γράμμα «π». Το «Anno Domino» της Αχμάτοβα δεν είναι πολιτικό ποίημα; Για να μη μιλήσουμε για τους «Ελεύθερους πολιορκημένους». – Δηλαδή συμφωνείτε με τον Γέητς ότι η ποίηση είναι «κοινή χειρονακτική εργασία»; Αν είναι ποτέ δυνατόν! – Έχετε πιστεύω κάτι κοινό με τον Πεσσόα. Τα ποιήματά σας δείχνουν άνθρωπο που είχε μια τραυματική παιδική ηλικία. Αλλά εσείς δεν είστε ομοφυλόφιλος. Ή κάνω λάθος; – Μου άρεσε αυτή η επισήμανση ότι ο Σικελιανός, ο Έλιοτ και ο Πεσσόα έχουν γεννηθεί την ίδια χρονιά. Αλλά εγώ προτιμώ τον αλαφροΐσκιωτο Σικελιανό, από τον δυσκοίλιο Έλιοτ! Εξάλλου στον Σικελιανό χρωστάτε ότι είστε ποιητής. Μην το ξεχνάτε! – Και επειδή δηλαδή ο Τσέλαν συνάντησε τον Χάιντεγκερ παραγράφονται όλα όσα έκανε αυτό το κάθαρμα; – Τελικά είστε Έλληνας ποιητής; Γιατί εγώ νομίζω ότι γράφετε σαν Άγγλος!

Ο ποιητής διαβάζει κριτικές για το νέο του βιβλίο καθώς η νύχτα απλώνεται αδιάφορα πάνω στη ζωή του

Σύνδεση