Η προσπάθεια αποδόμησης του Τσώρτσιλ από το κίνημα ΜAGA

«Ο Στάλιν, ο Μάο και ο Χίτλερ δεν δολοφόνησαν εκατομμύρια ανθρώπους. Οι υπάλληλοί τους στο Δημόσιο τους δολοφόνησαν». (Αναδημοσίευση του Ίλον Μασκ[1] στο Χ στις 13.3.2025) 1. Τον περασμένο Σεπτέμβριο ο διαβόητος Αμερικανός δημοσιογράφος, προπαγανδιστής του Πούτιν και υποστηρικτής του κινήματος MAGA Τάκερ Κάρλσον παρουσίασε στην εκπομπή του μία συνέντευξη με έναν podcaster ονόματι Ντάρελ Κούπερ. Ο τίτλος του επεισοδίου ήταν «Πώς ο Τσώρτσιλ κατέστρεψε την Ευρώπη» και ο Κάρλσον σύστησε τον καλεσμένο του στο κοινό ως «τον καλύτερο και πιο ειλικρινή δημοφιλή ιστορικό στις ΗΠΑ». Η συνέντευξη είχε πάνω από 30 εκατομμύρια προβολές. Ο Κούπερ υποστήριξε ότι δεν έφταιγε ο Χίτλερ για τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αλλά ο Τσώρτσιλ: «Η διαφωνία μου δεν είναι ότι το Τρίτο Ράιχ ήταν ειρηνικό ή ότι οι Γερμανοί δεν σκότωσαν Εβραίους (…) η διαφωνία μου έγκειται στο ότι ο πόλεμος δεν ήταν αναπόφευκτος, ότι στην πραγματικότητα κανείς εκτός από την φράξια του Τσώρτσιλ δεν τον ήθελε και ότι οι φρικαλεότητες δεν θα είχαν συμβεί αν δεν γινόταν ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. (…) Ο Τσώρτσιλ ήταν ο μεγάλος κακός του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου». Ασφαλώς είναι θεμιτό να αμφισβητεί κανείς όσα διδάσκεται και να θέτει ερωτήματα για τους ήρωες του παρελθόντος. Άλλωστε ένα από τα πράγματα που ο ίδιος ο Τσώρτσιλ αγαπούσε στον Δυτικό πολιτισμό είναι η ελευθερία του λόγου και το γεγονός ότι μπορεί να ασκείται κριτική σε όλους, ακόμα και στους ήρωες. Στον χώρο της Αριστεράς είναι συνήθης η θέση ότι ο Τσώρτσιλ ήταν ένας ρατσιστής αποικιοκράτης που προκάλεσε τον λιμό της Βεγγάλης το 1943 και τη βάναυση καταστολή της εξέγερσης των Μάου Μάου στην Κένυα τη δεκαετία του 1950. Κριτική ασκείται και από τον χώρο της Δεξιάς διότι ο ιστορικός αναθεωρητισμός αφορά και τα δύο άκρα του πολιτικού φάσματος. Αν και για πολύ διαφορετικούς λόγους, η κριτική αποδόμηση του Τσώρτσιλ αποτελεί μια βαθιά αναθεωρητική τάση του κινήματος των MAGA. Μπορεί η ιστορία να γράφεται και να επαναξιολογείται συνεχώς, ωστόσο υπάρχουν κανόνες: δεν μπορεί κανείς να διατυπώνει ιστορικούς ισχυρισμούς που δεν τεκμηριώνονται με συγκεκριμένα ντοκουμέντα και αποδεικτικά στοιχεία. Όμως στην σφαίρα του διαδικτύου όπου δεν υπάρχουν κανόνες, κάποιος μπορεί έχει τεράστια δημοσιότητα επαναλαμβάνοντας ακριβώς τα ίδια ψευδή επιχειρήματα που διατύπωναν οι Ναζιστές τη δεκαετία του 1940. 2. Νεοναζιστική προπαγάνδα Σύμφωνα με τον Κούπερ ο Τσώρτσιλ «ήθελε πόλεμο» για δικούς του προσωπικούς λόγους: επειδή ταπεινώθηκε στην Καλλίπολη κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, επειδή ήταν ψυχοπαθής και αλκοολικός, και επειδή βρισκόταν υπό την επιρροή σιωνιστών χρηματοδοτών. Ο Χίτλερ ήταν ειλικρινής στην επιθυμία του για ειρήνη λέει ο Κούπερ. Ο Τσώρτσιλ δεν απέρριψε μονάχα τις διαδοχικές ειρηνευτικές προτάσεις του Χίτλερ αλλά εξαπέλυσε μια εκστρατεία τρόμου εναντίον των Γερμανών αμάχων διατάζοντας την Βασιλική Αεροπορία (RAF) να βομβαρδίσει στόχους για να σκοτώσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους· επειδή οι άνδρες πολεμούσαν στα διάφορα πολεμικά μέτωπα, τα θύματα των βομβαρδισμών ήταν μόνο γυναικόπαιδα και ηλικιωμένοι. Ο Τσώρτσιλ συνέχιζε τον πόλεμο γιατί το σχέδιό του ήταν να σύρει τις ΗΠΑ σε πόλεμο. Ακριβώς τα ίδια επιχειρήματα διατύπωνε ο Γκαίμπελς εκείνη την εποχή αποσιωπώντας φυσικά το γεγονός ότι οι Γερμανοί βομβάρδιζαν στόχους στη Βρετανία και πως κύριος στόχος της RAF ήταν να σταματήσει την Λουτβάφε (Luftwaffe) να πλήττει την πολεμική οικονομία της χώρας. Οι βομβαρδιστικές επιδρομές των Βρετανών είχαν βιομηχανικούς, οικονομικούς και στρατιωτικούς στόχους και ο μεγάλος αριθμός θυμάτων αντανακλά την έλλειψη ακρίβειας των βομβαρδισμών. Ένας άλλος αξιοσημείωτος ισχυρισμός του Κούπερ είναι ότι τα εκατομμύρια των σοβιετικών αιχμαλώτων πολέμου που σκοτώθηκαν ήταν θύματα προβλημάτων υλικοτεχνικής φύσης. Και πάλι αυτός είναι ένας ισχυρισμός που προβάλλουν όσοι προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα Ναζιστικά εγκλήματα. Η επιχείρηση Μπαρμπαρόσα περιλάμβανε σαφείς διαταγές για τις εκτελέσεις αιχμαλώτων πολέμου και Εβραίων κατά παράβαση της Σύμβασης της Γενεύης. Αυτά τα ντοκουμέντα υπάρχουν. Η αχαρακτήριστη θεωρία του Κούπερ καταρρίπτεται από τα γεγονότα. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ξέσπασε όταν ο Χίτλερ εισέβαλε στην Πολωνία. Πέντε μήνες νωρίτερα, τον Απρίλιο του 1939, η Βρετανική Κυβέρνηση στην οποία δεν συμμετείχε ο Τσώρτσιλ, είχε δώσει εγγυήσεις για την ασφάλεια της Πολωνίας. Πρωθυπουργός ήταν ο Νέβιλ Τσάμπερλεν κι όχι ο Τσώρτσιλ όταν η Βρετανία κήρυξε τον πόλεμο στην Γερμανία στις 3 Σεπτεμβρίου του 1939 μετά την εισβολή στην Πολωνία. Ένα μήνα αργότερα ο Χίτλερ εκφώνησε λόγο προσφέροντας ειρήνη στη Βρετανία και τη Γαλλία εφόσον αποδέχονταν την κατάκτηση της Πολωνίας. Τον Ιούλιο του 1940, μετά την εισβολή στη Γαλλία, ο Χίτλερ εκφώνησε λόγο και πάλι προσφέροντας ειρήνη στη Βρετανία. Επομένως ο Κούπερ ουσιαστικά ισχυρίζεται ότι ο Χίτλερ προσέφερε αρκετές ευκαιρίες στον Τσώρτσιλ να περιοριστεί ο πόλεμος και εκείνος τις απέρριψε. Ο Τσώρτσιλ δεν μπορεί να κατηγορηθεί ούτε για την εισβολή του Χίτλερ, ούτε για το γεγονός ότι αφότου έγινε πρωθυπουργός τον Μάιο του 1940 δεν δέχθηκε την πρόταση ειρήνης του Χίτλερ, όταν πλέον είχε ήδη εισβάλει στην Ολλανδία και στο Βέλγιο. Φυσικά ο Τσώρτσιλ γνώριζε ότι δεν μπορούσε να εμπιστεύεται τον Χίτλερ. Ο Χίτλερ είχε υποσχεθεί ότι δεν θα στρατιωτικοποιούσε τη Ρηνανία, ότι δεν θα προσαρτούσε την Αυστρία, ότι δεν θα εισέβαλε στη Σουδητία και ότι αυτή ήταν η τελευταία του εδαφική διεκδίκηση. Ο Τσώρτσιλ γνώριζε ότι ο Χίτλερ έλεγε ψέματα και ότι η τακτική του ήταν να διαπραγματεύεται από θέση ισχύος. Ο Χίτλερ είχε μεγάλες απώλειες στην Πολωνία και η πρότασή του για ειρήνη ήταν μια στρατηγική παύσης που θα επέτρεπε στον Γερμανικό Στρατό να ανασυνταχθεί και να προετοιμαστεί για την εισβολή στη Δανία και τη Νορβηγία. Μετά τη γερμανική εισβολή στη Γαλλία και πάλι χρειαζόταν μία παύση για να ανασυνταχθεί. Οι προτάσεις του Χίτλερ για ειρήνη δεν ήταν ειλικρινείς, αλλά διατυπώνονταν τις χρονικές στιγμές όπου χρειαζόταν μια ανάπαυλα και με όρους που θα έφερναν τη Μ. Βρετανία σε μειονεκτική θέση, ώστε ο Χίτλερ να γίνει πιο ισχυρός προκειμένου να την αντιμετωπίσει μελλοντικά. 3. Γιατί ο Τσώρτσιλ; Ο Τσώρτσιλ προσέφερε μια σπουδαία υπηρεσία σε ολόκληρη την ανθρωπότητα ως ηγέτης του Βρετανικού λαού που συνέχισε να πολεμάει ακόμα και μετά την κατάκτηση της Γαλλίας και τη μάχη της Δουνκέρκης, την ίδια στιγμή που πολλοί έδειχναν προθυμία για ένα είδος συμβιβασμού με τον Χίτλερ. Πράγματι, ο Τσώρτσιλ ήταν ο σωτήρας όχι μόνο της Βρετανίας και της Ευρώπης αλλά του ίδιου του Δυτικού πολιτισμού. Ο Τάκερ Κάρλσον είναι ένας δημοσιογράφος με μεγάλη επιρροή στο κοινό των MAGA, ο οποίος δίνει φωνή σε απόψεις που ευθυγραμμίζονται με τον φασισμό και τη Ρωσική προπαγάνδα. Δεν έκανε καμία προσπάθεια να αντικρούσει τα επιχειρήματα του Κούπερ, αντιθέτως συμφωνούσε και τα ενίσχυε. Στο πλαίσιο της αμερικανικής πολιτικής, ο Τσώρτσιλ αποτελεί ένα είδωλο για τις παλαιότερες γενιές των συντηρητικών και η Εναλλακτική Νέα Δεξιά των MAGA παρουσιάζει την κριτική στον Τσώρτσιλ ως μια αμφισβήτηση των αξιών των προηγούμενων γενεών. Στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για μια πιο συστηματική και ύπουλη εκστρατεία αποδόμησης και αναθεωρητισμού, η οποία γίνεται πιο κατανοητή στο ευρύτερο ιδεολογικό της πλαίσιο, που είναι η ιδέα πως ο Τσώρτσιλ αποτελεί, για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του Κάρλσον, «τον ιδρυτικό μύθο της παρούσας παγκόσμιας τάξης». Πίσω από αυτή την ιδέα κρύβεται ένα σύνολο παράξενων πεποιθήσεων και μια σκοτεινή ατζέντα. Η αναθεώρηση της ιστορίας παίζει τόσο κεντρικό ρόλο στον πουτινισμό που το ρωσικό κράτος το 2009 δημιούργησε μια Επιτροπή Ιστορικής Αλήθειας για την «υπεράσπιση της Ρωσίας από τους παραχαράκτες της Ιστορίας». Για την Σοβιετική προπαγάνδα, ο Τσώρτσιλ είναι σύμβολο της Δύσης και εκπρόσωπος του Ψυχρού Πολέμου κατά της ΕΣΣΔ. Στην σημερινή Ρωσική πολιτική η μορφή του Τσώρτσιλ χρησιμοποιείται από προπαγανδιστές και ιστορικούς ως μια έγκυρη πηγή ψεύτικων παραπομπών για να αποδείξουν τις θέσεις τους στο πλαίσιο της σύγκρουσης με τη Δύση. Ο ίδιος ο Ρώσος πρόεδρος χρησιμοποιεί τη διάσημη ομιλία του Τσώρτσιλ για το Σιδηρούν Παραπέτασμα όταν κατηγορεί τη Δύση ότι προσπαθεί να απομονώσει τη σύγχρονη Ρωσία. Εκπρόσωποι της θρησκειαγοράς προσεύχονται δίπλα στον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ αφού υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα για την ίδρυση «Γραφείου Πίστης» του Λευκού Οίκου, 7 Φεβρουαρίου 2025. (Φωτογραφία του Λευκού Οίκου). Τον Φεβρουάριο 2024 ο Πούτιν έδωσε συνέντευξη στον Τάκερ Κάρλσον. Αν και δεν αναφέρθηκε στον Τσώρτσιλ, διατύπωσε τη δική του αναθεωρημένη και γεμάτη ψέματα ιστορία της Ρωσίας και της Ουκρανίας, σύμφωνα με την οποία «οι Ουκρανοί είναι μέρος του ενός ρωσικού λαού αλλά θεωρούν τους εαυτούς τους ξεχωριστό λαό βάσει της ναζιστικής ιδεολογίας και ο Ζελένσκι συνειδητοποίησε ότι η Δύση υπό την ηγεσία των ΗΠΑ υποστηρίζει τους νεοναζί και τους εθνικιστές και θα υποστηρίζει πάντα εκείνους που ανταγωνίζονται τη Ρωσία». Ο συντηρητισμός όπως τον όρισε ο Τσώρτσιλ είναι μια πολιτική φιλοσοφία που έχει τις ρίζες της στο κράτος δικαίου, στην ιδέα της ελεύθερης κοινωνίας πολιτών, τις ελεύθερες εκλογές και την ελευθεροτυπία. Η προσπάθεια αποδόμησης του Τσώρτσιλ συνιστά την εγκατάλειψη των αρχών του συντηρητισμού και ενός οράματος που περιορίζεται από το Αμερικανικό Σύνταγμα και την αποδοχή άλλων ιδεών, όπως τη φυλετική ιεραρχία και την ιδέα ότι η ισχύς είναι πιο σημαντική από το δίκαιο. Η συντονισμένη εκμετάλλευση της αναθεωρητικής ιστορίας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αποτελεί μέρος της αναδιάταξης της Δεξιάς και της προπαγάνδας του Ρωσικού φασιστικού κράτους. Ο Κάρλσον καταγγέλλει «τις χρήσεις στις οποίες έχουν τεθεί οι μύθοι του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου στο πλαίσιο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, ιδίως του πολέμου στην Ουκρανία. Όχι μόνον ο πόλεμος στην Ουκρανία, αλλά και τόσοι άλλοι. Ο Τσώρτσιλ είναι ο καλός. Ο Νέβιλ Τσάμπερλεν είναι ο κακός (…) Είναι προφανώς αρκετά μπανάλ». Πρόκειται για ρωσική προπαγάνδα και ταυτόχρονα για ρήξη με τον συντηρητισμό. Κατά έναν τρόπο η Ουκρανία είναι η λυδία λίθος: η νομιμοποίηση του Πούτιν, αφού έχει εισβάλει σε ένα κυρίαρχο κράτος και αφού έχει επιτρέψει στον ρωσικό στρατό να διαπράξει αποτρόπαια εγκλήματα πολέμου, σηματοδοτεί αυτό το πέρασμα από τον συντηρητισμό με την έννοια του Τσώρτσιλ στον φασισμό χωρίς συνταγματικούς περιορισμούς. Σύμφωνα με τον Κούπερ, τα τελευταία εβδομήντα χρόνια είναι ταμπού να συζητούνται κάποια πράγματα στην Ευρώπη και όταν κανείς αναζητεί την αλήθεια για τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τιμωρείται με φυλάκιση. Κάτι ανάλογο αλλά με κάπως πιο εύπεπτο τρόπο ισχυρίστηκε ο Τζ. Ντ. Βανς στην ομιλία του στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου (14-16 Φεβρουαρίου 2025). Αφενός υπάρχει μια ρατσιστική διάσταση στην «αλήθεια» των MAGA και αφετέρου μια θεωρία για την ιστορία της Αμερικής και κατ’ επέκταση ολόκληρης της Δύσης που ουσιαστικά διατείνεται ότι η χώρα μετά την περίοδο των πολιτικών δικαιωμάτων παραδόθηκε στο χάος. Η ιστορία της Αγγλίας από το 1945 έως σήμερα είναι η ιστορία παρακμής και καταστροφής και αυτό σίγουρα αποδεικνύει ότι ο Τσώρτσιλ ήταν το απόλυτο κακό, υπερθεματίζει ο Κάρλσον: «αν ο Τσώρτσιλ είναι ήρωας, πώς γίνεται να υπάρχουν Βρετανίδες που ζητιανεύουν για ναρκωτικά στους δρόμους του Λονδίνου;». «Στους ανθρώπους που διαμόρφωσαν την εκδοχή της ιστορίας που θεωρεί τον Τσώρτσιλ ήρωα, τους αρέσει το Λονδίνο όπως είναι τώρα» απαντάει ο Κούπερ, προσθέτοντας ότι «ο Τσώρτσιλ φυλάκισε το κόμμα της αντιπολίτευσης, ο Όσβαλντ Μόσλεϊ[2] και η σύζυγός του πέρασαν όλη τη διάρκεια της θητείας του στην φυλακή. Αυτό δεν μου φαίνεται δημοκρατία». Ο υπαινιγμός για τον πόλεμο της Ρωσίας εναντίον της Ουκρανίας είναι προφανής και ο Κάρλσον γελώντας σε αυτό το σημείο δεν χάνει την ευκαιρία να διευκρινίσει ότι εννοεί πως πράγματι ο Ζελένσκι δεν κυβερνάει μια Δημοκρατία. «Αν δεν έχεις εκλογές και ρίχνεις ιερείς στη φυλακή, αν δολοφονείς ανθρώπους που διαφωνούν μαζί σου, όπως έκανε εκείνος, ονόμασέ το όπως θες» απαντάει ο Κούπερ[3]. Τον προηγούμενο Μάρτιο ο Κούπερ εμφανίστηκε επίσης στο πρώτο σε ακροαματικότητα podcast του Spotify The Joe Rogan Experience συγκεντρώνοντας και πάλι δεκάδες εκατομμύρια views. Επανέλαβε τα νεοναζιστικά επιχειρήματά του και διευκρίνισε ότι ο αντισημιτισμός είναι αυτό που επέτρεψε στον Χίτλερ να αγαπήσει τον γερμανικό λαό. Ο παρουσιαστής Τζο Ρόγκαν έδειξε να συμφωνεί σχολιάζοντας ότι είναι σχεδόν υποχρεωτικό να βλέπουμε τα πράγματα με έναν συγκεκριμένο τρόπο και ότι θα πρέπει να μάθουμε να ξεπερνάμε την πολεμική της ιστοριογραφίας ιστορικών όπως ο Ίαν Κέρσοου για να μπορούμε να διαβάζουμε καλή ιστορία. «Αν οι ειδήσεις είναι fake news, φανταστείτε πόσο λάθος είναι η ιστορία» αναρωτιέται δημοσίως ο Μασκ στο X.[4] Σε μια αντιστροφή της ηθικής, η ελευθερία του λόγου γίνεται όπλο για τη διάδοση της ρωσικής προπαγάνδας και του φασισμού. Το οξύμωρο βέβαια σε όλο αυτό είναι ότι η ελευθερία του λόγου δεν είναι ούτε ρωσική, ούτε προοδευτική ή αριστερή, ούτε συντηρητική ή δεξιά ιδέα, αλλά το ίδιο το θεμέλιο του πολιτισμού της Δύσης, δηλαδή ό,τι ακριβώς υπερασπίστηκε ο Τσώρτσιλ. 4. «Αυτός που σώζει την πατρίδα δεν παραβιάζει κανέναν νόμο» Ο επενδυτής επιχειρηματικών κεφαλαίων Πίτερ Τίελ, χρηματοδότης της εκστρατείας του Τζ. Ντ. Βανς, σύμβουλος του Τραμπ και Πρόεδρος του ΔΣ της εταιρείας Palantir που είναι πανταχού παρούσα στους τομείς της άμυνας και της επιτήρησης, έχει μιλήσει ευρύτατα για την αποτυχία της δημοκρατίας, για το ότι η ψήφος των γυναικών και των φτωχών έχει αρνητικές συνέπειες για το κράτος, καθώς και για την ανάγκη εξεύρεσης χώρων όπου οι «μεγάλοι» θα μπορούν να δρουν χωρίς να περιορίζονται από τον νόμο, δηλαδή για την δυνατότητα εξόδου από τη δημοκρατία για όσους το επιθυμούν. Ένας άλλος συνομιλητής του Κάρλσον, ο Κέρτις Γιάρβιν, προγραμματιστής, μπλόγκερ και ιδρυτής του νεο-αντιδραστικού κινήματος «Σκοτεινός Διαφωτισμός», γνωστός για τις μοναρχικές απόψεις του, την κριτική του εναντίον της φιλελεύθερης δημοκρατίας καθώς και για την επιρροή του στη σκέψη των Πίτερ Τίελ και Τζ. Ντ. Βανς, συμφωνεί με τη διάγνωση για τον θάνατο της Βρετανίας, σχολιάζοντας πως ο Κούπερ κινείται γενικά στη σωστή κατεύθυνση: «δεν είναι τυχαίο ότι ο Τσώρτσιλ δεν ήταν καλός για τους Εβραίους». Σύμφωνα με τον Γιάρβιν, «ο Χίτλερ είχε μια πολύ καλή αίσθηση της πραγματικότητας στο πλαίσιο όσων αντιλαμβανόταν: η βασική του θέση ήταν ότι η Αμερική διοικείται από τους Εβραίους και η στρατηγική του ήταν να κρατήσει ομήρους τους (ομιλούντες Γίντις) Εβραίους για να αποκρούσει την (γερμανόφωνη εβραϊκή) Αμερική αλλά ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος δεν διεξήχθη για τους Εβραίους. Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού οι άνθρωποι πίστευαν ότι πολεμούσαν για να νικήσουν τον Άξονα της ναζιστικής Γερμανίας και της αυτοκρατορικής Ιαπωνίας που σχεδίαζε να καταλάβει τον κόσμο, ενώ δεν υπήρχε κανένα τέτοιο σχέδιο». Σύμφωνα με τον Γιάρβιν, η κατάκτηση της Ουκρανίας από τον Πούτιν είναι προτιμότερη από τον φιλελευθερισμό. «Η Ευρώπη δεν είναι πρόβλημα της Αμερικής: τα σύνορα του Αγγλόφωνου κόσμου είναι η θάλασσα της Μάγχης. Ο Χίτλερ παραβίασε αυτά τα σύνορα. Αν η Ρωσία επιδιώξει να καταλάβει ακόμα και το Παρίσι, αυτό δεν αφορά την Αμερική, εφόσον δεν παραβιάζει την κόκκινη γραμμή του Αγγλόφωνου κόσμου». Άλλωστε «η Βάγκνερ και το τάγμα Αζόφ χρηματοδοτούνται από Εβραίους δισεκατομμυριούχους». Ο Γιάρβιν δεν είναι ένας περιθωριακός τύπος, αντιθέτως χαίρει μεγάλου σεβασμού. Συχνά αναφέρεται ως ο φιλόσοφος του Τίελ και η επιρροή του είναι τόσο σημαντική που οι άνθρωποι στους κύκλους των MAGA τον αποκαλούν «Κύριο» ή «Προφήτη». Τον Ιανουάριο του 2025 ήταν ανεπίσημος επίτιμος προσκεκλημένος στο γκαλά της ορκωμοσίας του Τραμπ. Ο Τζ. Ντ. Βανς συχνά χρησιμοποιεί τις ιδέες του και τη γλώσσα του (όπως τον όρο red pill, το κόκκινο χάπι που επιλέγει να πάρει κάποιος για να ξυπνήσει από την ψευδαίσθηση της πραγματικότητας και να μάθει τι συμβαίνει στ’ αλήθεια). Σήμερα ένα μέρος των μέσων ενημέρωσης, της επιχειρηματικής κοινότητας, της κοινωνίας του διαδικτυακού κόσμου πιστεύει στην επιστροφή στην πολυπολική παγκόσμια τάξη του 19ου αιώνα και στη μετάβαση σε ένα άλλο σύστημα, σε κάποιο τεχνο-φεουδαρχικό ολιγαρχικό ή μοναρχικό σύστημα, όπου οι απλοί άνθρωποι θα έχουν λιγότερη επιρροή στην πολιτική. Ο φασισμός δεν είναι ένα αφήγημα με συνοχή, αλλά είναι μια ιδεολογία ικανή να συσπειρώσει ανθρώπους από πολύ διαφορετικά κινήματα με επίκεντρο την τεχνολογία ή τον χριστιανισμό οι οποίοι βλέπουν τον φασισμό ως τον μόνο βιώσιμο μηχανισμό για την επίτευξη των στόχων τους. Όπως το θέτει ο Τίελ, «οι ευαγγελιστές και οι [άθεοι] ελευθεριακοί της Σίλικον Βάλεϊ μπορούν να συμφωνήσουν ότι η σημερινή φιλελεύθερη πολιτική τάξη δεν είναι θεόσταλτη». Θεωρούν πως η αμερικανική αυτοκρατορία βρίσκεται σε παρακμή και θέλουν να επιταχύνουν την διαδικασία της κατάρρευσής της χρησιμοποιώντας την κυβέρνηση του Τραμπ για να πραγματοποιήσουν το όραμά τους. Έτσι οι ολιγάρχες της τεχνολογίας μαζί με το κίνημα των MAGA ευθυγραμμίζονται με το Κρεμλίνο στην επιθυμία τους όχι μόνο να καταστρέψουν τη δημοκρατία στις ΗΠΑ, αλλά και να αξιοποιήσουν την ισχύ της για να διασπάσουν ολόκληρη τη γεωπολιτική τάξη της Δύσης ιστορικό σύμβολο της οποίας αποτελεί αναμφίβολα ο Τσώρτσιλ[5]. Σύμφωνα με τον Βανς, «βρισκόμαστε σε μια ύστερη δημοκρατική περίοδο· αν θέλουμε να αντιδράσουμε, πρέπει να γίνουμε αρκετά άγριοι και να κινηθούμε προς κατευθύνσεις με τις οποίες πολλοί συντηρητικοί αυτή τη στιγμή δεν αισθάνονται άνετα (...) Ο Τραμπ θα πρέπει (...) να απολύσει κάθε γραφειοκράτη μεσαίου επιπέδου, κάθε δημόσιο υπάλληλο του διοικητικού κράτους (…) Όταν μας σταματούν τα δικαστήρια, θα στεκόμαστε ενώπιον της χώρας όπως ο Άντριου Τζάκσον[6] και θα λέμε: ο ανώτατος δικαστής εξέδωσε την απόφασή του, ας την εφαρμόσει λοιπόν» (17 Σεπτεμβρίου 2021). Και ο Τραμπ, χωρίς προφανώς να έχει διαβάσει Καρλ Σμιτ, διαβεβαιώνει από την πλατφόρμα Truth Social πως «αυτός που σώζει την πατρίδα του δεν παραβιάζει κανέναν νόμο». Οι στόχοι αυτής της επονομαζόμενης αντιδημοκρατικής «επανάστασης της πεταλούδας», που υποστηρίζεται από ένα μεγάλο μέρος της τεχνολογικής βιομηχανίας, ευθυγραμμίζονται απόλυτα με τους στόχους του χριστιανο-φασιστικού Project 2025, ιδίως ως προς τη διάλυση του διοικητικού κράτους και την επιστροφή της αυτοδιοίκησης στον λαό. Εάν πραγματοποιηθούν και η προεδρία αρχίσει να μοιάζει περισσότερο με εταιρική διεύθυνση ή μοναρχία, η αυλή της τεχνολογίας και η κοινότητα των ευαγγελιστών θεωρούν ότι θα έχουν περισσότερες πιθανότητες να πάρουν αυτό που επιδιώκουν στην μετά MAGA εποχή. Για τον Γιάρβιν ο σύγχρονος άνθρωπος πάσχει από δικτατοριοφοβία: «καθώς οι άθλιες κυβερνήσεις που κληρονομήσαμε από την ιστορία συντρίβονται, θα πρέπει να αντικατασταθούν από έναν παγκόσμιο ιστό αράχνης δεκάδων, ακόμη και εκατοντάδων χιλιάδων κυρίαρχων και ανεξάρτητων κρατιδίων που το καθένα θα κυβερνάται από τη δική του ανώνυμη εταιρεία χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι απόψεις των κατοίκων (…) Ο στόχος μας, εν ολίγοις, είναι μια ανθρώπινη εναλλακτική λύση στη γενοκτονία. Δηλαδή: η ιδανική λύση επιτυγχάνει το ίδιο αποτέλεσμα με τη μαζική δολοφονία, αλλά χωρίς το ηθικό στίγμα». Ακούγεται εξωπραγματικό ότι πρέπει σήμερα να συζητάμε με απολογητές του φασισμού, αλλά βρισκόμαστε ακριβώς σε αυτό το σημείο. Και σίγουρα θα ήταν ευκολότερο να απορρίψουμε τις αντιδημοκρατικές ιδέες τους, αν δεν χρηματοδοτούνταν με πολλά δισεκατομμύρια δολάρια. Τα μισά χρήματα της προεκλογικής καμπάνιας του Τραμπ προήλθαν από εταιρείες κρυπτονομισμάτων. Το κίνητρο δεν είναι μόνο οι χαμηλότεροι φόροι και οι φιλικές ρυθμίσεις για τις εταιρείες αυτές. Ο δηλωμένος στόχος τους είναι να δημιουργήσουν εταιρικές κυβερνήσεις με παγκόσμιο αποτύπωμα και εδάφη σε όλο τον κόσμο με νόμισμα τα κρυπτονομίσματα. Στο πλαίσιο της προώθησης της ιδέας της αντικατάστασης του σύγχρονου παγκόσμιου συστήματος με ένα εντελώς νέο λογισμικό που θα βασίζεται σε ένα δίκτυο αποτελούμενο από κυρίαρχα τεχνο-αταμανάτα, ξεκινούν με εθνικοσοσιαλιστικά επιχειρήματα των δεκαετιών του 1930 και του 1940, και προκειμένου να προσελκύσουν έναν τεράστιο αριθμό πολιτών από όλα τα κοινωνικά στρώματα, καταλήγουν σε ένα συνονθύλευμα επιχειρημάτων επί παντός του επιστητού, κατά της μετανάστευσης, των αμβλώσεων, υπέρ μιας Τεχνολογικής Σιών, και υπέρ του Πούτιν. Η ρωσική προπαγάνδα επαναλαμβάνεται και διαδίδεται σε όλο τον κόσμο σε έναν πρωτοφανή βαθμό χωρίς προηγούμενο· και στην περίπτωση των ΗΠΑ στο υψηλότερο επίπεδο της κοινωνικής ελίτ και της αμερικανικής ηγεσίας. Χρησιμεύει ως δικαιολογία για την επιθετικότητα της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας, της Ευρώπης και του Δυτικού πολιτισμού. Ο Πούτιν ισχυρίζεται ότι ο Ζελένσκι είναι δικτάτορας και ο Τραμπ επαναλαμβάνει τον ίδιο ακριβώς ισχυρισμό. Ο Πούτιν μιλάει για την Ουκρανία με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που μιλούσε ο Χίτλερ για την Πολωνία. Η αντίληψη του Χίτλερ για το πώς θα έπρεπε να διαμοιραστεί ο κόσμος ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις είναι ίδια με την αντίληψη του Πούτιν για τη δημιουργία σφαιρών γεωπολιτικής επιρροής. Και ακριβώς όπως ο Χίτλερ προειδοποιούσε το 1938 ότι ο Τσώρτσιλ θα ξεκινούσε τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Τραμπ σήμερα κατηγορεί την Ουκρανία ότι ξεκίνησε τον πόλεμο εναντίον της Ρωσίας και επιτίθεται στον Ζελένσκι ισχυριζόμενος ότι διακινδυνεύει να προκαλέσει τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τίποτε από όλα αυτά δεν είναι τυχαίο. Η νίκη στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι ένας από τους θεμελιώδεις μύθους της Ρωσίας σύμφωνα με τον οποίο ο Τσώρτσιλ είναι ένας παράγοντας δευτερεύουσας σημασίας. Και εφόσον αυτό που ενσαρκώνει το πνεύμα του Τσώρτσιλ σήμερα στην Ευρώπη είναι η Ουκρανία, και οι δύο αυτοί αποτελούν στόχο για όσους υπερασπίζονται τα συμφέροντα της Ρωσίας. [1] Ακολούθησε μεγάλη κατακραυγή και το διέγραψε. [2] Oswald Mosley (1896-1980). Αρχηγός της Βρετανικής Ένωσης Φασιστών (The British Union of Fascists) το 1932. Τέλεσε τον δεύτερο γάμο του με την Νταϊάνα Μίτφορντ στο Βερολίνο το 1936, παρουσία του Χίτλερ με κουμπάρο τον Γκαίμπελς. [3] Για μία διεξοδική αντίκρουση των ισχυρισμών του Κούπερ βλ. επίσης https://tinyurl.com/575kyfrz [4] Αναδημοσίευση στο Χ στις 31.3.2025. Πρόκειται για ένα σύνθημα που έγινε viral στους κύκλους των MAGA το 2024. [5] Φυσικά και ο Ρούζβελτ στον οποίο η αναθεωρητική ιστορία επίσης αφιερώνει ένα μεγάλο μέρος. [6] Έβδομος πρόεδρος των ΗΠΑ από το 1829 έως 1837.

Η προσπάθεια αποδόμησης του Τσώρτσιλ από το κίνημα ΜAGA

Σύνδεση